Ολιστική Θεραπευτική

Ο πρώτος βασικός κανόνας της ολιστικής θεραπευτικής είναι ότι αντιλαμβάνεται τον άνθρωπο ως ένα ενιαίο σύνολο σώματος, συναισθήματος και νου επίσης, ως ένα αδιαίρετο κομμάτι του περιβάλλοντος που το επηρεάζει και επηρεάζεται από αυτό.

Όταν κάποιο από τα τμήματα που αποτελούν τον άνθρωπο χάσει την ισορροπία του, επηρεάζει αυτόματα και τα υπόλοιπα που τον αποτελούν π.χ μια ανισορροπία στο συναισθηματικό επίπεδο (στεναχώρια) θα επηρεάσει άμεσα τη χημεία του σώματος και αν έχει διάρκεια μπορεί να προκαλέσει πάθηση που θα εκδηλωθεί με διάφορα συμπτώματα ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες του συγκεκριμένου ατόμου. Επίσης αν το περιβάλλον πάσχει σε οποιοδήποτε επίπεδο π.χ. έντονη φυσική μόλυνση, θόρυβος, ακτινοβολίες ηλεκτρομαγνητικές, θα επηρεάσει την υγεία του ανθρώπου σε μικρό ή μεγάλο βαθμό, ανάλογα πάλι με την κράση τους.

Με την ολιστική θεραπευτική προσέγγιση επιδιώκεται η εξισορρόπηση όλων των επιπέδων ύπαρξης των ανθρώπων και όχι απλά η ανακούφιση ή η απομάκρυνση του συμπτώματος. Βασικός σκοπός της ολιστικής προσέγγισης είναι η πρόληψη και η καταπολέμηση της αιτίας που προκαλεί ένα πρόβλημα υγείας. Αυτό επιτυγχάνει προσεγγίζοντας θεραπευτικά  το φυσικό, το συναισθηματικό αλλά και το νοητικό κόσμο των ανθρώπων.

Διάφορες τεχνικές προσέγγισης χρησιμοποιούνται για τη ψυχοσωματική εξισορρόπηση όπως ειδικές δίαιτες, διάφοροι τύποι μασάζ όπως αρωματοθεραπεία, σιάτσου, τάϊ κ.τ.λ. οι τεχνικές αυτές, παρόλο που γίνονται πάνω στο σώμα, επηρεάζουν θετικά και θεραπευτικά το συναίσθημα και το νου, οι εντάσεις και το συναίσθημα απαλύνονται έως και απομακρύνονται εντελώς, ενώ ο νους γίνεται πιο ήρεμος και θετικός.

Είναι αξιοσημείωτη διαφορά στη ψυχοσωματική του κατάσταση που διαπιστώνει ένας άνθρωπος μετά από μια συνεδρία.

Όσον αφορά τα μακροπρόθεσμα θεραπευτικά αποτελέσματα, μπορούμε να πούμε ότι ο άνθρωπος έρχεται σε μεγαλύτερη επαφή με την ουσία της ύπαρξης του και αυτό έχει ως αποτέλεσμα μεγαλύτερη ισορροπία και χρησιμότητα, τόσο σε ατομικό όσο και κοινωνικό επίπεδο